......ในที่สุด

.....................ในที่สุด

........................................ในที่สุด

"ก็ทำออกมาได้ซะที"

งมโข่งอยู่นานมั่กๆ แต่ด้วยความอยากมีบล็อกเปงของตัวเองบ้าง 55+

(-*-) ลองมั่วไปมั่วมา เริ่ม .."เละ" แล้วก้อออกมาเปงอย่างที่เหงเนี่ยอ่ะ

เอาน่าค่อยๆพัฒนาไปเนอะ เพิ่งเริ่มทามนิน่า (หึหึ โครตให้กะลังจายตัวเอง)

ทำบล็อกครั้งนี้ทำให้ได้รู้ว่า ต่างกะสเปซมากมายอ่ะ เล่นเอาหอบแฮ่กก่าจาออกมาได้เนี่ย -*- (ม่ะเลิกๆบ่น)

ยังไงก้อต้องขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยน้าค้ากะทุกๆคน (ครายจามาดูของเอ็งฟร่ะ)

ทั้งที่ตั้งจายมาดูและหลงเข้ามา555+

ตอนนี้อยู่ในช่วงปิดเทอมแหละ....ซึ่งเปงการปิดที่ม่ะเหมือนชาวบ้าน...เมแต่คนบอกว่าดีแล้วๆ...กลับมานั่งคิด

มานดียางงายว้าหา!!! ได้ข่าวว่าปิดตอนนี้แต่ตุลาช้านม่ะปิดนะ ฮือๆช้านสอบพวกเอ็งก้อไปเที่ยวกาน

พอช้านเที่ยวพวกเอ็งก้อไปเรียนกาน..(แล้วจาเที่ยวกะครายฟร่ะ) ชิชิ...

ชีวิตโครตชิวเลย.....การบ้านก้อยางม่ะแตะซักติ๊ด

.....ทบทวนรึ?? อย่าคิดว่าจาเมคำนี้อยู่ในหัวสมอง

.....หาความรุ้เพิ่มเติม..หึหึหึ คำนี้แปลว่ารายวะตอบที??

.....................รู้สึกได้ถึงความทุเรศของตัวเองเจงๆ (TT)

ช่วงนี้ชีวิตเรื่อยๆอ่ะ

ความรู้สึกตอนนี้ก้อเรื่อยๆอ่ะ

ไม่เข้าใจตัวเองเลย .... ไม่เข้าใจว่าเจงๆแล้วคิดไงกะเขา

1 ปีแล้วนะที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เรากลับมาคุยกันเค้าก้อมาพูดถึงเรื่องของ"เธอคนนั้น"ทุกครั้ง

แล้ว"เธอคนนั้น"ของเค้าเนี่ยก็ไม่ใช่คนเดิมด้วยสิ

ช้านม่ะเข้าจายตัวเองว่าทำไมต้องมานั่งฟังเรื่องของเค้า

ช้านม่ะเข้าจายตัวเองว่าทะมายต้องมาออนเอ็มเพื่อรอเค้ามาออนด้วย

ช้านม่ะเข้าจายตัวเองว่าทะมายต้องส่ง MSG ไปทุกๆวัน

ที่ไม่เข้าจายตัวเองที่สุดคือ....เราทำอะไรลงไปเนี่ย...???

เรากะลังคิดอารายอยู่นะ ทั้งๆที่เป็นบุคคลที่แทบจะม่ายเจอกานเลย

คุยกะแทบจาม่ะด้ายคุย หน้านี่เปงปีเลยมั้งก่าจาเหง 55+

.......................อ้ายอาการนี้มานหายไปแล้วนะ ตั้งแต่ทีเค้าก้อเริ่มมีคนของเค้า (ถึงจาบอกว่าม่ะช่ายแฟนก้อเหอะ)

จำได้ดีเลยว่า ช่วงราวๆนี้แหละแต่เปงเมื่อปีที่แล้ว...ความรู้สึกดีดีต่างๆเกิดขึ้นมากมาย

จำได้ว่าตัวเองบ้ามากๆ ช่วงนั้นยังพอได้คุยกันบ้าง แต่..คุยกานเรื่อง"เธอคนนั้น"ซึ่งช้านก้อยินดีนะ

ตอนนั้นเรื่องอารายก้อด้ายขอแค่ได้คุยก้อพอแล้วล่ะ

แต่ตั้งแต่ที่เค้าเริ่มสนิทกัน....เราก้อห่างออกไป ......แล้วก้อม่ะเจอ+ม่ะคุยกานอีกเลย

..........................................

.............................

จนมาตอนนี้........1 ปีแล้วสินะ กับอารายหลายๆอย่าง

เราเองก็เรื่อยๆเปื่อยๆ เฉยๆซะแล้วล่ะ

แต่ทะมายเค้าต้องกลับมาคุยเหมือนเดิม เรื่องเดิมๆ แต่ใจความกลับเปลี่ยนไป

เขาบอกว่า..."เธอคนนั้น"บอกเค้าว่าเขาไม่ใช่!! และเธอก้อม่ะอยากมีแฟนด้วย???

...ทุกสิ่งทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม.. ฉันก้อฟังเค้าแบบเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือ....เราห่างกันออกไป

เราไม่ได้โทรคุยกันเหมือนปีที่แล้ว เราไม่ได้เจอกันเลย

เรา"ไม่มีอะไรจะคุยกัน".....แต่ช้านก้อยังนั่งรอเค้าออนเอ็ม...รอเค้าตอบ MSG .....รอว่าซักวันเค้าอาจโทรมาก็ได้

ความคิดบ้าบอ โครตเพ้อ....ตอนนี้เราว่าเราเข้าใจแค่สิ่งที่เราเห็น แต่เราไม่เข้าใจที่สุด

คือไม่เข้าใจตัวเอง........นี่เราคิดอารายอยู่นะ ...เราม่ะด้ายชอบเค้าซักหน่อย....นี่มันผ่านมา 1 ปีแล้วนะ??

เฮ่ออ......คิดแล้วเหนื่อยเนอะ...

ถึงเราจะไม่เข้าใจอะไรเลย...แต่สิ่งที่เราอยากเข้าใจดีที่สุดคือ....เราเป็น"น้องสาว"ในสายตาเขานะ

น่านแหละ......คือสิ่งที่เรา"ต้อง"เข้าใจให้ดีที่สุด

......ใช่ไหม???...

กรี๊ดดดดดดดดดดด

นี่ช้านแพร่มอารายเนี่ยยาวปรี๊ดดดดดดดดดด (-*-)

พอๆ จบๆ

เอาเปงว่าจาพยายามเรียนรู้กานทามบล็อกให้ดีที่สุด

ครายทามเปงโปรดสอนตรูที Please!!!

สุดท้ายนี้......รักป๊า ม้า อ้ายพี่เจ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคน

บางสิ่งเราก็ไม่ควรจำถ้ามันทำให้ใจเจ็บ...

.........แต่บางสิ่งก็ควรจะเก็บถ้ามันเป็นความเจ็บที่น่าจำ